يكتاپرستى، و تحريم پرستش هر موجودى جز خدا مطلبى است كه تمام فرقه هاى اسلامى آن را پذيرفته اند و احدى در اين مورد سخن مخالفى ندارد به گونه اى كه اگر فردى اين اصل را نپذيرد، از جرگه اسلام بيرون رفته و جزو مسلمانان شمرده نمى شود.

آنچه در اين رساله مى گذرد پاسخ پرسش هايى است كه امروز از طرف گروهى عنوان شده و مى خواهند اذهان را آلوده سازند اين پنج پرسش عبارتند از:

١. استغاثه واستمداد وحاجت خواهى از غير خدا چگونه است؟

٢. درخواست شفاعت از پيامبران و پيشوايان معصوم جايز است يا نه؟

٣. در مقام درخواست چيزى از خدا، وسيله قرار دادن اولياى الهى چگونه است مثلاً بگوييم:«اَللّهمَّ إنّى أَتَوَسَّلُ بِنَبِيِّكَ إِلَيْكَ» و مانند اين ها، چه حكمى دارد؟

٤. در مقام درخواست حاجت از خدا، سوگند دادن خدا به حقّ اوليا چگونه است؟

٥. آيا سوگند خوردن به غير خدا مانند سوگند به قرآن، پيامبر و امام از نظر شرع چگونه است؟

اين مسائل پنجگانه را از دو نظر مى توان مطالعه و بررسى كرد:

١. آيا چنين استمدادها، و درخواست شفاعت ها، و توسل به اولياى الهى، و سوگند دادن خدا به مقام آنها، عبادت و پرستش غير خدا است و به اصطلاح با اصل «يكتاپرستى» و «جز او نپرستى» منافات دارد؟ يا نه؟ و به ديگر