«هنگامى كه آنها را مى بينى شكل و قيافه آنها، تو را به شگفت مى آورد و اگر سخن بگويند( بر اثر قيافه حق به جانبى كه به خود مى گيرند) تو را به سخنان خود جلب مى كنند، و به گفتار آنها گوش مى دهى گويا چوبهايى هستند كه به ديوار تكيه داده شده هر صدايى را بر ضد خود مى پندارند. آنها دشمنان واقعى هستند از آنها بپرهيز، مرگ بر آنها، چگونه از حقيقت روى گردانند».

در اين آيه خداوند منافقان عصر رسول خدا رابه صفات زير توصيف كرده است:

١.داراى قيافه حق به جانبند.

٢. پشت هم انداز و خوش گفتارند.

٣. مانند چوبهايى هستند كه به ديوار تكيه داده شده.[١]

در همين سوره «منافقون» آياتى در معرفى منافقان نازل شده است كه بر اهل دقت روشن است[٢] خداوند در سوره توبه پرده ها را بالا زده و منافقان را به وضع روشنى معرفى كرده است و مطالعه آيات اين سوره حقيقت را روشن مى سازد مانند آيه:

(وَلا يَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلاّ وَهُمْ كُسالى وَلا يُنْفِقُونَ إِلاّوَهُمْ كارِهُونَ).[٣]

«نماز را با كسالت مى گزارند و با كراهت انفاق مى كنند».

[١] مقصود اين است كه آنان بسان چوب هاى خشك هستند كه در برابر سخنان حكيمانه و بيانات منطقى پيامبر و قرآن، كوچك ترين واكنشى از خود نشان نمى دهند تو گويى اصلاً روحى در بدن ندارند.
[٢] به آيه هاى ٥، ٧، ٨ مراجعه شود.
[٣] توبه/٥٤ و به سوره نساء، آيه ١٤٢ مراجعه شود.