منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣١٢

قرار داد چنين دعا نمود:

«اللّهمّ انّهم منّي ، وأنا منهم، فاجعل صلواتك ورحمتَك ومغفرتَك ورضوانك عليّ وعليهم».

آنگاه ابن حجر مى افزايد كه رسول خدا فرمود: بر من صلوات بريده و كوتاه نفرستيد، به حضرتش عرض كردند، مقصود از چنين صلوات چيست؟

فرمود: بگوييد: «اللّهمّ صلّ على محمّد» وسكوت كنيد، بلكه بگوييد: «اللّهمّ صلّ على محمّد وعلى آل محمّد».

آنگاه از امام شافعى اين دو بيت را نقل مى كند:

يا أهل بيت رسول اللّه حبكم

كفاكم من عظيم القدر انّكم

فرض من اللّه في القرآن أنزله

من لم يصلِّ عليكم لا صلاة له

اى خانواده رسول خدا مودت شما فريضه است ازخدا كه در قرآن نازل شده است.

در عظمت شما كافى است كه اگر نماز گزار بر شما صلوات نفرستد، نماز او، نماز نيست.

آنگاه مى گويد: مقصود شافعى ممكن است اين باشد كه نماز بدون درود بر اهل بيت صحيح نيست، همچنانكه احتمال دارد مقصود اين باشد كه نماز او كا مل نيست.

فقها در درود بر اهل بيت (عليهم السلام) در هنگام تشهد در نماز اختلاف نظر دارند، بسيارى از شاگردان شافعى مى گويند: مستحب است.

ولى شعرى كه از شافعى نقل شد گواه بر لزوم آن است.