«ما به سوى تو آمده ايم، در حالى كه از سينه اسبها خون مى چكد، مادر كودك از طفل، سر بازده است، چيزى نزد ما نيست كه مردم بخورند، مگر حنظل تلخى كه در سال گرسنگى مى خورند و غذاى بدى از چرك و خون، ما چاره اى جز پناه به سوى تو نداريم، و پناه مردم جز به سوى پيامبران كجا مى تواند باشد».

سپس:

«فقام رسول اللّه يَجُرُّ ردائه حتّى صعد المنبر، فرفع يديه: اللّهمّ اسقِنا غيثاً مُغيثاً...فما ردّ النَّبِىُّ يَدَيْهِ حَتّى أَلَقت السَّماء... ثمّ قال للّه دَرُّأبى طالب لو كان حَيّاً لقرّتْ عيناه، من يُنشدنا قوله؟ فقام علىّ بن ابى طالب، وقال و كأنّك تريد

[١] «يئط» از «اطيط» مشتق مى شود كه به معناى صداى شتر مى باشد.
[٢] «يَغِطُّ» از «غطيط» مى آيد و به معنى صداى كودكى كه مى خوابد.