كوتاه سخن اين كه، حديث مورد بحث در مجامع حديثى وجود دارد و راويان آن همگى ثقه هستند و تنها راوى مورد بحث، «روح بن صلاح» است و ما نظريه رجالى معروف اهل سنت را درباره او نقل مى كنيم:

«رُوح بن صلاح المصريّ، ضعّفه ابن عدىّ و قد ذكره ابن حبّان في الثقات وقال الحاكم ثقة مأمون، مات سنة ٢٣٣».[١]

«او را ابن عدى تضعيف كرده ولى ابن حبان وى را از ثقات شمرده وحاكم او را ثقه و مورد اطمينان خوانده است».

با توجه به اين كه اين حديث در مجامع سنى و شيعه نقل شده است، اختلاف مضمون از نظر يك جمله و يا دو جمله مضر نيست، و اگر روح بن صلاح را يك نفر تضعيف كرده، دو نفر ديگر او را ثقه شمرده اند، و اگر اين حديث به متجاوز از بيست حديثى كه در اين مورد وارد شده است، ضميمه گردد، موضوع به صورت تواتر معنوى جلوه خواهد كرد و ديگر نيازى به ملاحظه اسناد روايات نخواهد داشت.

حديث پنجم

گروهى از محدثان اسلامى، نقل كرده اند كه عربى باديه نشين بر پيامبر

[١] ميزان الاعتدال فى نقد الرجال، ذهبى، ج٢، ص ٥٨.