منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٩١
إلاّ اسمه مساجدهم يومئذ عامرة من البناء خراب من الهدى...».[١]
«روزگارى بيايد كه در ميان مردم از قرآن جز خواندن و قرائت و از اسلام جز نامى باقى نماند، در آن زمان مساجد از حيث بنا و ساختمان معمور و آباد است امّا از جهت هدايت و معنويت خراب است(مسلمانان به اسم اسلام و قرآن اكتفا مى كنند و رفتن به مساجد هم جنبه تشريفات به خود مى گيرد در صورتى كه اسلام و قرآن بايد در متن زندگى آنان حاكم؟ باشد)».
٩. خوارج پس از من با خوارى و ذلت زندگى خواهند كرد
«امّا انّكم ستلقون بعدى ذلاً شاملاً و سيفاً قاطعاً واثرة يتخذها الظالمون فيكم سنة».[٢]
«آگاه باشيد پس از من با ذلت همه جانبه و شمشير برنده و استبداد روبرو مى گرديد اموال و حقوق شما را ستمگران مى گيرند و اين كار درباره شما براى هميشه معمول و رسم مى گردد».
همانطور كه اميرمؤمنان (عليه السلام) خبر داد خوارج پيوسته از طرف حكومت ها، مورد تعقيب قرار گرفته اموال آنان پيوسته از طرف ستمگران تصاحب مى شد.[٣]
١٠. از هر چه سؤال كنيد خبر مى دهم
«فاسألونى قبل أن تفقدونى، فوالذى نفسى بيده لا تسألونى عن شىء فيما بينكم و بين الساعة... إِلاّ أَنْبَأَتْكُمْ...».[٤]
[١] نهج البلاغه، كلمات قصار، شماره ٣٦٩.
[٢] نهج البلاغه، خطبه ٥٧.
[٣] شرح نهج البلاغه، ذيل همان خطبه.
[٤] نهج البلاغه/خطبه ٩٣.