از آياتى كه تا اينجا نقل شد به خوبى استفاده مى شود كه پيامبران الهى چون آدم، نوح، يعقوب، يوسف، صالح، داوود، سليمان، عيسى و پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) از غيب خبر داده اند.

و اكنون برخى از آياتى كه دلالت مى كند كه افرادى غير از پيامبران هم از غيب آگاهى داشته اند نقل مى شود تا واضح گردد كه آگاهى از غيب منحصر به پيامبران الهى نيست بلكه خدا به هر يك از بندگان خاص خود كه بخواهد چنين عنايتى مى كند و او را با غيب اين جهان آشنا مى سازد.

١٨. (إِذْقالَتِ الْمَلائِكَةُ يا مَرْيَمُ إِنَّ اللّهَ يُبَشِّرُكَ بِكَلِمَة مِنْهُ اسْمُهُالْمَسيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهاً فى الدُّنْيا وَالآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبينَ* وَيُكَلِّمُ النّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلاً وَمِنَ الصّالِحينَ) .[١]

«هنگامى كه فرشتگان به مريم(عليها السلام) گفتند:اى مريم خدا تو را به فرزندى نويد مى دهد كه نام وى مسيح، عيسى فرزند مريم، در دنيا و آخرت آبرومند و از مقربين درگاه الهى است و در گهواره با مردم سخن مى گويد...».

آيا آگاه شدن مريم(عليها السلام) كه شوهر هم نداشت از اين كه خدا فرزندى به اين نام و اين خصوصيات به او لطف مى كند آگاهى از غيب نيست آيا معنى آگاهى از غيب جز اين است كه انسان از امورى كه از نظر مردم پنهان است آگاه گردد؟

١٩. (وَلَقَدْ جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى قالُوا سَلاماً... وَامْرَأَتُهُ

[١] آل عمران/٤٥ـ ٤٦.