پيامبر و امامان (عليهم السلام) بسيارى از غيب ها را به تعليم الهى مى دانستند... و هرگاه اراده مى كردند چيزى را بدانند مى دانستند (و از طرف خدا به آنان تعليم مى شد).[٣]

١٦. عالم بزرگوار سيد على قزوينى (درگذشت سال ١٢٩٨) در حاشيه كتاب «قوانين الاصول » مى نويسد:

«از روايات مستفيض استفاده مى شود كه آگاهى امام از گذشته و حال و آينده از نشانه هاى امامت او است و مى توان گفت اين مطلب از اعتقادات و ضروريات مذهب شيعه است».[٤]

١٧. علاّمه بزرگوار حاج ميرزا محمد حسن آشتيانى (متوفاى ١٣١٩) مى نويسد:

«حق اين است كه امامان (عليهم السلام) از گذشته و حال و آينده آگاهى دارند و هيچ چيز از آنان پنهان نيست جز آنچه علم به آن، مختص به خداى تبارك و

[١] وسائل الشيعه:١٣/٩٢.
[٢] همان كتاب:١٢/٣٨٥.
[٣] اثبات الهداة:٧/٤٤١ و فصول المهمة، ص ٤٨، چاپ سنگى.
[٤] حاشيه قوانين،ص ١٤٨. البته مقصود مرحوم قزوينى از علم امام به گذشته و حال و آينده علم او به بخشى از موضوعات وحوادث گذشته وحال و آينده است، به اصل گفتار ايشان مراجعه شود.