منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٥٣٦

٥. «وَلَعَمْرى لَئِنْ كانَتِ الإمامَةُ لا تَنْعَقِدُ حَتّى تَحْضُرَها عامّةُ النّاسِ، فَما إلى ذلِكَ مِنْ سَبيل».[١]

«به جانم سوگند، هرگاه امامت بدون حضور همه مسلمانان صورت نپذيرد، براى اين راهى نيست، و چنين چيزى ممكن نيست».

٦. «لَعَمْرى يَهْلِكُ فى لَهَبِها الْمُؤْمِنُ».[٢]

«به جانم سوگند در آتش فتنه، مؤمن مى سوزد».

٧. «فَلَعَمْرى لَقَدْ فَوَّقَ لَكُمْ سَهْمَ الْوَعيدِ».[٣]

«به جانم سوگند، شيطان تيرش را براى شما به زه كمان نهاده است».

٨.«وَلَعَمْرى يا مُعاوِيَةُ، لئِنْ نَظَرْتَ بِعَقْلِكَ دُونَ هَواكَ، لَتَجِدَنّى أبْرَأَ النّاس مِنْ دَمِ عُثمانِ».[٤]

«به جانم سوگند، اى معاويه، اگر با ديده خرد بدون هوى وهوس بنگرى، مرا پيراسته ترين فرد نسبت به خون عثمان مى يابى».

٩. «وَلَعمْرى لئِنْ لَم تَنْزَعْ عَنْ غَيِّكَ وَشِقاقِكَ».[٥]

«به جانم سوگند، اگر از ضلالت و گمراهى خود دور نشوى».

١٠. «وَلَعَمْرى ما كُنْتُما بِأَحَقِّ الْمُهاجرينَ بِالتَّقيّةوالكِتْمانِ».[٦]

«به جانم سوگند، شما (طلحه و زبير) فرد شايسته اى از مهاجران، براى كتمان نظر درونى نبوديد».