يكى از وسائل جرح و تضعيف راوى در نزد رجال و دانشمندان اهل تسنن«تشيع و ولاى اهل بيت» است. فردى هرچند از نظر وجاهت و وثاقت در درجه بسيار بالا قرار گيرد، امّا اگر در زندگى از اهل بيت پيروى كند و علوم و معارف از اين خاندان اخذ نمايد، جرم عظيمى در نزد محدثان و رجاليون اهل سنت خواهد داشت، و «عطيّة بن سعد بن جناده كوفى» كه پدر وى از اصحاب على بوده جرمى جز اين ندارد و لذا «ذهبى»و «ابن حجر» از ديگران اين جمله ها را نيز نقل كرده اند:

«قالَ سالم المرادي: كان عطيّة يَتَشَيّع ».

«قالَ ابنُ مُعين: صالِحٌ».

«قال ابنُ حَجَر: صَدوقٌ يُخْطِئُ كَثيراً شيعيٌ ومُدَلِّسٌ ماتَ...».[١]

ما از سخن ذهبى و ابن حجر كه از نظر عصر و طبقه چند صد سال با عطيه فاصله دارند مى گذريم واثبات و استقامت او را در راه عقيده ومذهب و

[١] ذهبى مؤلف ميزان الاعتدال فى نقد الرجال، در سال ٦٧٣ ديده به جهان گشوده و در سال ٧٤٨ درگذشته است، و «عطيه عوفى» در دوران حكومت على (عليه السلام)متولد شده (٣٠ـ ٣٥) و در سال ١١١ درگذشته است.(ج٣، ص ٧٩و٨٠).