منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٥٣
«طبرانى»، «ترمذى» و «حاكم» در مستدرك خود نقل كرده اند و دو نفر اخير به جاى جمله «وشَفِّعهُ فيَّ» چنين نقل كرده اند: «اللّهمّ شَفِّعْني فيه».[١]
نگارنده اين حديث را از مدارك زير نقل مى كند:
١. «سنن ابن ماجه»، ج ١، ص٤٤١، از انتشارات دار احياء الكتب العربية عيسى البابي الحلبي وشركاء، تحقيق محمد فؤاد عبدالباقي، شماره حديث ١٣٨٥.
«ابن ماجه » از «ابو اسحاق» نقل مى كند كه:
«هذا حديثٌ صحيحٌ».
سپس اضافه مى نمايد:
اين حديث را ترمذى در كتاب «ابواب الأدعيه» نقل كرده است و گفته است:
«هذا حَديث حقّ صحيحٌ غريبٌ».
٢. «مسند أحمد بن حنبل»، جلد ٤، صفحه ١٣٨، از مسند عثمان بن حنيف، وى اين حديث را از سه طريق نقل كرده است.
٣. «مستدرك حاكم»، جلد ١، صفحه ٣١٣، افست طبع حيدر آباد و پس از نقل حديث مى گويد:
«هذا حَديثٌ صحيحٌ على شَرْطِ الشّيْخَيْن ولم يُخْرِجاه».
«اين حديث درستى است بنابر شرط شيخين و آن را اخراج نكرده اند».
[١] التوصل إلى حقيقة التوسل، ص ١٦٠.