موضوع توسل را از نظر مفيد و سودمند بودن مورد بررسى قرار مى دهيم، و به خواست خداوند روشن خواهيم كرد كه شريعت مقدس اسلام، پيروان خود را به چنين عمل دعوت مى نمايد، آنجا كه مى فرمايد:

(يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّهَوَابْتَغُوا إِلَيْهِ الوَسِيلَةَ وَجاهِدُوا في سَبيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ) .[١]

«اى افراد با ايمان(از مخالفت با خدا) بپرهيزيد، و به سوى او، وسيله تحصيل نماييد، و در راه خدا جهاد كنيد، تا رستگار شويد».

آگاهى از مفاد آيه، در گرو بررسى دو مطلب است:

١. معناى «وسيله» در لغت عرب چيست؟

٢. آيا توسل به انبيا و اولياى الهى مصداق تمسك به «وسيله» هست يا نه؟

«وسيله» در لغت عرب به معنى «ما يُتَوسَّلُ به» آمده است يعنى به همان معنايى است كه در زبان پارسى نيز به آن، «ابزار» مى گويند.

فرهنگ نويسان لغت عرب به اين حقيقت تصريح كرده اند.

«راغب» در «مفردات» مى گويد:

«الوسيلة: التَّوصُّل إلى الشّيء برغبة...وحقيقة الوسيلة إلى اللّه تعالى مراعاة سبيله بالعلم و العبادة وتحرّى مكارم الشَّريعة وهي كالقُربة».

«وسيله: رسيدن به هدف با ميل و اشتياق است و حقيقت وسيله جويى به سوى خدا اين است كه راه خدا را با دانش و پرستش بپيماييم، و در جستجوى مكارم اخلاق باشيم. اين لفظ بسان «قرب» است».(كه درمعنى «ما يتقرّب به» به كار مى رود).

[١] مائده/٣٥.