منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٢٢
اصطلاح «كفگير» تحقيق به ته ديگ خورده و از اين جهت به هر خس و خاشاكى دست مى اندازد.
خوب است به سخنى كه از«محى الدين بن عربى» نقل مى كند، نيز توجه كنيم:
«لا يُتوسّل إلى اللّه بغيره فإنّ التَّوسّل إنّما هو طلب القرب وقد أخبرنا إنّه قريب وخبره صدق».[١]
« به خدا به وسيله غير خدا نمى توان توسّل جست، زيرا توسل طلب قرب و نزديكى به خدا است و خدا خبر داده است كه او به ما نزديك است و خبر او راست مى باشد»
ما فكر مى كنيم كه خود آقاى رفاعى به صحت گفتار ابن العربى يقين ندارد، به گواه اين كه خود آنان با اين كه خدا را نزديك مى دانند به دعاى پيامبر در حال حيات و برادر با ايمان متوسل مى شوند.
آنان از يك نكته غافلند كه خود توسل از علل استجابت دعا بوده و خود مايه ايجاد قرب مى باشد، بسان اعمال صالحى كه انسان انجام مى دهد; مشروح اين قسمت را در آينده خواهيد خواند.
دليل پنجم
چه ارتباطى ميان درخواست ومقام صالحان وجود دارد؟
آخرين دليل علمى(!) آنان كه به آن رنگ فلسفى نيز داده اند اين است كه اگر صالحان مقام و منزلتى نزد خدا دارند، به خاطر اعمال صالحى است كه به جا آورده اند. در اين صورت ارتباطى ميان ما، و مقام و منزلت آنان كه محصول
[١] «التوصل الى حقيقة التوسل»، ص١٨٠.