منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٢
٤. الهام به افراد
گاهى ممكن است مطلبى به قلب القا شود و انسان يك مرتبه خود را بر مطلبى واقف و آگاه ببيند به اين نوع القا در اصطلاح، الهام مى گويند.
اين گونه الهامات به قدرى در هر زمان و مكان فراوان است كه بايد آن را در رديف حوادث معمولى قرار داد حتى منشأ بسيارى از اختراعات و اكتشافات علمى و ابتكارات و مضامين عالى شعرى همين الهام است.
قرآن مجيد نمونه اى در اين مورد نقل مى كند و مى فرمايد:
(وَأَوْحَيْنا إِلى أُمِّ مُوسى أَنْ أَرْضِعِيهِ...) .[١]
«به مادر موسى الهام كرديم كه كودك خود را شير ده».
٥. خواب هاى راستين
خواب انواع و اقسامى دارد كه يك نوع آن مورد نظر ما است و آن خواب هايى است كه از يك واقعيت جدا از انديشه و ذهن، از واقعيتى محكم و استوار و پابرجا گزارش مى دهد. اين نوع خواب هاى الهى است كه ما را با جهان خارج از خود مربوط مى سازد و از روى حقايقى دور از محيط ذهن و انديشه پرده بر مى دارد و اين قبيل خواب ها به اندازه اى زياد است كه هرگز نمى توان آن را انكار كرد.
امام صادق (عليه السلام) درباره اين نوع خواب ها فرموده است:
«انّ الرؤيا الصادقة جزء من سبعين جزءً من النبوة».[٢]
[١] بحار الأنوار:٥٨/١٦٧، اين نوع خواب ها كه به طور مستقيم با آينده سر و كار دارد، نه با گذشته، نمى تواند علت مادى داشته باشد و هرگز نمى توان پرونده اين خواب ها را در گذشته جستجو نمود. بلكه اين نوع خواب ها فاقد پرونده است و ما در كتاب «راز بزرگ رسالت» پيرامون اين نوع خواب ها به گونه اى سخن گفته ايم.
[٢] اشارات:٣/٣٩٧ و٣٩٩ و٤٠٧ و٣١٤.