«تو قدرت ندارى كه سخنى را به مردگان بشنوانى(شنوايى دهى) و نمى توانى نداى خويش را به گوش كران برسانى آنگاه كه به تو پشت مى كنند. تو نمى توانى كورى را از ضلالت هدايت كنى. تنها آن گروه را هدايت مى كنى كه به آيات ايمان آورده اند و تسليم حق شده اند».

پاسخ

ما در كتاب «اصالت روح»، در بحث ارتباط با ارواح مقدسه، هدف و مفاد آيه را روشن كرده ايم.[٢]

و به طور اجمال يادآور مى شويم: اين گروه پيوسته در تخطئه ديگر فرقه هاى اسلامى از در شرك وارد مى شوند و به نام طرفدارى از توحيد، در صدد تكفير ديگران برمى آيند ولى در اين استدلال چهره گفتار را دگرگون كرده و موضوع لغو بودن توجه به اوليا را پيش كشيده اند. امّا آنان به كلى غافلند كه:

اولياى الهى به بركت دلايل عقلى و نقلى[٣] حىّو زنده اند. وهدف اين آيات جز اين نيست ، اجسادى كه در زمين آرميده اند قابل تفهيم نيستند،و هر جسدى كه روح از آن جدا شد از قلمرو درك و فهم بيرون مى رود، و به صورت جمادى درمى آيد.

ولى بايد توجه نمود كه طرف خطاب ما، اجساد نهفته در قبور نيستند بلكه ما با آن ارواح پاك و زنده كه با اجساد برزخى در جهان برزخ به سر

[١] نمل/٨٠ و ٨١.
[٢] به كتاب مذكور صفحات ٢٠٧ تا ٢١٨ مراجعه فرماييد.
[٣] دلايل قرآنى به گونه اى گذشت.