اوّلاً: به حكم «واو عاطف»(در جمله (وَيَقُولون)) عبادت آنان غير از درخواست شفاعت آنان بود. اگر درخواست شفاعت پرستش آنها بوده، لفظ «واو» زايد خواهد بود.

ثانياً: آنان بت ها را خدايان كوچك ومتصرفان بى منازع در امور دنيا و آخرت مى دانستند، ازا ين جهت هر نوع درخواست همراه با اين عقيده، عبادت شفيع خواهد بود، در صورتى كه مسلمانان شافعان راستين را بندگان مقرب خدا مى دانند كه بدون اذن او كارى را صورت نمى دهند، در اين صورت چگونه مى توان حكم مورد بحث را از آيه استفاده نمود؟!

ج: درخواست حاجت از غير خدا حرام است

سومين دليل آنها اين است كه درخواست حاجت از غير خدا حرام است، قرآن مجيد مى فرمايد:

(...فَلا تَدْعُوا مَعَ اللّهِ أَحَداً) .[١]

«با خدا كسى را نخوانيد».

[١] جن/١٨.