در احاديث اسلامى و سيره صحابه موارد روشنى است كه درخواست شفاعت را از «پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم)» به خوبى ثابت مى كند كه به برخى اشاره مى كنيم:

١. انس بن مالك مى گويد:

«سَألْتُ النَّبىّ أن يَشْفعَ لى يَومَ القِيامةِ فقال: أنَا فاعلٌ فَقُلْتُ: فأيْنَ أطلُبُكَ؟ فَقال: اطلبنى أوّل ما تطلبنى على الصِّراط».[١]

«انس مى گويد: از پيامبر درخواست كردم كه در روز قيامت در حقّ من شفاعت كند، وى درخواست مرا پذيرفت و ...».

انس با صرافت طبع از پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) درخواست شفاعت مى كند، و جاى آن را نيز مى پرسد و پيامبر مى فرمايد: روى صراط، و هرگز به خاطر وى خطور نمى كند كه اين كار با اصول توحيد وغيره منافات دارد و پيامبر نيز آن را مى پذيرد، و به او نويد مى دهد.

٢. «سواد بن قارب» كه از ياران «پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) » است، در ضمن اشعارى از ايشان درخواست شفاعت مى كند ومى گويد:

«وَكُنْ لى شَفيعاً يَوْمَ لا ذُو شَفاعَة *** بِمُغْن فَتيلاً عَنْ سُوادِ بنِ قارِب»

«اى پيامبرگرامى شفيع من باش روزى كه شفاعت شافعان، به اندازه نخ هسته خرما به حال سواد بن قارب سودى ندارد».[٢]

[١] سنن ترمذى:٤/٤٢ باب ما جاء في شأن الصراط.
[٢] قاموس الرجال، ذيل ماده «سواد».