درخواست كار و كمك از احيا در امور عادى كه اسباب طبيعى و عادى دارد، اساس تمدن بشر را تشكيل مى دهد، زندگى بشر در اين جهان خاكى بر اساس تعاون استوار است، وهمه عقلاى جهان در امور زندگى از يكديگر كمك مى طلبند وحكم اين صورت آنچنان واضح است كه هرگز احدى در آن اشكالى نكرده است، و براى اين كه بحث ما قرآنى است، به نقل آيه اى اكتفا مى كنيم.

«ذو القرنين» در ساختن سد در برابر تجاوز «يأجوج» و «مأجوج» به ساكنان منطقه رو كرد و گفت:

(...فَأَعِينُونى بِقُوَّة أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْماً) .[١]

«با نيرويى كه در اختيار داريد مرا كمك كنيد تا ميان شما وآنان سدى قرار دهم».

صورت دوم

درخواست دعاى خير و يا طلب آمرزش از زندگان در جهان ماده

صحت و استوارى يك چنين درخواست از احيا، از ضروريات قرآن مجيد است و هركس مختصر آشنايى با قرآن داشته باشد، مى داند كه شيوه پيامبران اين بوده كه در حقّ امت خود، طلب مغفرت مى كردند و يا خود امت از پيامبران، چنين درخواستى مى نمودند. اينك مجموع آياتى را كه در اين قسمت وارد شده است در اين جا منعكس مى كنيم، البته آيات ناظر به اين قسمت چند گروه است كه به خاطر تسهيل مطلب، آنها را مورد بحث قرار

[١] كهف/٩٥.