مادر موسى در پيچ و تاب فرزند دلبند خود بود ناگهان به او الهام شد كه او را در ميان جعبه اى بگذارد و آن را به روى آب هاى نيل روانه سازد و در سرنوشت او نينديشد زيرا (...إِنّا رادُّوهُ إِلَيْكِ وَجاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ).[١]

بندگان برگزيده خداوند كه داراى ضمير صاف وپاكى هستند و از هر نوع آلايش هاى مادى پاك و پيراسته اند و از تقوا و پرهيزگارى سهم وافرى دارند گاهى مشمول چنين الطاف الهى مى باشند و ما در طول زندگى خود نمونه هايى از اين افراد را ديده و چيزهايى از آنان شنيده ايم و فرد عارف به مقام بندگان خداوند در امكان چنين الطاف و مرحمت شك و ترديد نمى كند.

اين ها طرق و راه هايى است كه پيامبران و پيشوايان معصوم و بندگان متقى و پرهيزگار را از امور پنهان از حس آگاه مى سازد.

برخى از اين طرق مخصوص حاملان وحى و پيامبران الهى است و برخى ديگر از يك عموميت نسبى برخوردار است.[٢]

در پايان نكته اى يادآور مى شويم و آن اين كه:

موضوع بحث در اين بررسى آگاهى پيامبران از طريق نخست نيست، يعنى نمى خواهيم ثابت كنيم كه به پيامبران وحى مى شود كه خود تنها يك نوع اطلاع از غيب است و نمى خواهيم بگوييم كه پيامبر اسلام مثلاً از طريق وحى

[١] در اصول كافى:١/١٧٦ به اين طرق اشاره شده است.
[٢] به كتاب انسان، موجود ناشناخته، ص ١٣٥ـ ١٣٧ مراجعه شود.