منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٥٢

درباره دليل عصمت پيشوايان سخن مى گوييم، زيرا عصمت پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) كه خود جزو اهل بيت(عليهم السلام) است مورد اختلاف نيست.

درباره عصمت پيشوايان دليل روشن قرآنى، آيه تطهير است، آنجا كه مى فرمايد:

(...إِنَّما يُريدُ اللّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجسَ أَهْلَ البَيْتِ وَيُطهِّرَكُمْ تَطْهيراً)(احزاب/٣٣)

«خداوند فقط مى خواهد پليدى را از خصوص شما اهل بيت دور كند، و شما را پاك گرداند».

بهره گيرى از آيه در مورد عصمت امامان سه پايه دارد:

پايه نخست: مقصود از رجس چيست؟

پايه دوم:اراده وارد در آيه چه نوع اراده است؟ تكوينى است يا تشريعى؟

پايه سوم: مقصود از اهل بيت در اين آيه كيست؟

درباره پايه سوم در بحث پيش سخن گفتيم و با دلايل روشن ثابت گرديد كه مقصود همان افرادي است كه پيامبر با افكندن عبايى بر روى آنان، مصداق آن را تعيين كرد ديگر نيازى به گفتگو در اين باره نيست.

آنچه كه لازم است تشريح دوپايه نخست است.

١. مقصود از رجس چيست؟

« رجس» در لغت عرب به معنى پليدى كه ما از آن گاهى به آلودگى تعبير مى كنيم ولى مقصود از اين پليدى، آلودگى ظاهرى نيست، بلكه پليدى هاى روحى و معنوى است كه بر گروه كافر وفاسق حاكم مى باشد و هدف آيه اين