قرآن آنجا كه درباره زنان پيامبر سخن مى گويد همه ضماير را به صورت جمع مؤنث مى آورد ومى فرمايد: كنتنّ، فتعالينّ، اُمتعكُنّ، اسرحكنّ، تُرِدْن، لَستنّ، اتقيتُنّ، فلا تخضعْن، قُلْن، قَرْن، بيوتكنّ،تبرّجن، آتينَ، اطِعْن، اُذْكُرْنََ.

در اين موارد همه ضماير به صورت جمع مؤنث آمده و همگى خطاب به همسران پيامبر است در حالى كه در آيه مورد بحث ضماير به صورت جمع مذكر وارد شده است چنان كه مى فرمايد: (عنكم الرجس ويطهّركم) اگر واقعاً مقصود همسران پيامبر بود چرا لحن سخن را عوض كرد و از جمع مؤنث بهره نگرفت.

ج: اراده در آيه تكوينى است

در بخش ويژگى اهل بيت، خواهيم گفت كه اراده در آيه مورد بحث اراده تكوينى است كه به طور قطعى بر طهارت اهل بيت تعلق گرفته و يك چنين اراده مراد(طهارت از رجس) را به طور قطعى به دنبال مى آورد، در اين صورت «اهل بيت» به عصمت مفختر خواهند بود، و همسران پيامبر به حكم قرآن واتفاق امت معصوم نمى باشند، در حالى كه گروه دوم به حكم حديث ثقلين معصوم از گناه هستند.

د: اهل بيت در لسان پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)

پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله وسلم) در مواقع مختلفى پرده از ابهام اهل بيت برداشته و كراراً