منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٤٦
است.
٣. مقصود هر دو گروه يعنى همسران و فرزندان پيامبر است.
اكنون بايد ديد قرائن، كدام يك از اين سه نظر را تأييد مى كند، ما در اينجا شواهدى را يادآور مى شويم كه نظر دوم را تأييد بلكه متعيّن مى سازد، وغير آن را پذيرا نيست.
الف: مفرد آوردن لفظ «بيت»
از اينكه لفظ «بيت» در آيه مورد بحث، مفرد وارد شده، مى توان گفت زنان پيامبر از مفاد آيه بيرون مى باشند چون آنجا كه قرآن درباره آنان سخن مى گويد لفظ «بيت» را به صيغه جمع مى آورد و مى فرمايد:
(وَقَرَْنَ فِى بُيُوتِكُنَّ وَلا تَبَرُُّّجْنَ تَبَرُُّّجَ الجاهِليّةِ الأُولى...) (احزاب/٣٣).
«در خانه هاى خود قرار گيريد و مانند دوران جاهليت نخست، بيرون نياييد».
و نيز مى فرمايد:
(واذْكُرنَ ما يُتلى فِى بيوتكُّنَ مِنْ آياتِ اللّهِ والحِكْمَةِ...) (احزاب/٣٤).
«به ياد آريد آنچه را كه در خانه هاى شما از آيات الهى و حكمت، تلاوت مى شود».
اين اختلاف تعبير و اين كه لفظ «بيت» در مورد همسران پيامبر به صيغه جمع، ولى در اينجا به صورت مفرد وارد شده است مى توان گفت مقصود از «اهل بيت» همسران پيامبر نيست بلكه جمعيتى است كه به بيت واحدى بستگى دارند نه به بيوت و اين بيت واحد، پس از استثنا «بيوت همسران» جز بيت فاطمه بيت ديگرى نيست.