منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٣
فرق پيش بينى و علم غيب
يگانه شرط خبر از آينده اين است كه گزارش به يك رشته قراين مستند نباشد و گرنه چنين گزارشى، خبر غيبى نبوده بلكه نتيجه مستقيم فكر و مغز زاياى بشر خواهد بود.
برخى بر اساس يك رشته اطلاعاتى كه از وضع دولت ها و ملّت ها دارند، اوضاع آينده جهان را از نظر درگيرى و جنگ، و يا صلح و مسالمت، پيش بينى كرده، و اخبارى را منتشر مى سازند. يك چنين گزارش هاى مستند به قراين و اطلاعات و تماس هاى ديپلماتيك، گزارش از غيب نيست، بلكه تمام گزارش هاى آنان، يك رشته نتيجه گيرى و اطلاع از اوضاع جهان است.
و اگر اين اطلاعات از دست آنان گرفته شود، بزرگترين ديپلمات جهان، با يك فرد عادى تفاوتى نخواهد داشت. و چون اين گونه آگاهى يك نوع نتيجه گيرى از اطلاعات پيشين است نه القاى از جهان بالا، از اين جهت گاهى، نظرات و گفته هاى آنان باطل از آب در مى آيد.
كارشناسان امور اقتصادى و دارايى و كشاورزى، بر اثر سوابق طولانى در رشته هاى اختصاصى خود، به ضميمه كسب اطلاعات دقيق، آينده را پيش بينى مى كنند و مرور زمان صدق و درستى نظر آنان را ثابت مى كند، در صورتى كه نام هيچ كدام از اين ها را نمى توان معرفت سوم و يا آگاهى از غيب ناميد; زيرا همه اين گزارش ها، مقدمات فكرى و ريشه هاى حسى دارد، و هر فردى از اين راه وارد شود به نتيجه مطلوب مى رسد.
آگاهى از غيب بايد از تمام اين قراين و مبادى، پيراسته باشد و از طريق اسباب عادى و مجارى علمى به دست نيايد.
از باب نمونه پيامبر اسلام از طريق وحى قرآنى، از پيروزى مجدد روميان