از حوزه جاذبه زمين بيرون مى بُرد، گام در ماه نهاد. وسيله فضانورد آمريكايى، چيزى بود كه طبق گفته خبرگزاريهاى جهان، سيصد هزار دانشمند در اين پروژه صنعتى وپياده كردن آن طرح، شركت داشتند; در حالى كه پيامبر اسلام با وسيله اى بسيار ساده (براق) فاصله اى را پيمود كه بسيار بيشتر ازمسافت بين ماه وزمين است.

روش پيامبران در تصرف در تكوين همين است كه پيوسته از ابزار ساده استفاده مى كنند، يوسف نيز از انداختن پيراهن بر چهره پدر استفاده كرد، در حاليكه علت واقعى بينايى يعقوب همان اراده يوسف و قدرت روحى او بود، واگر پيامبران در اين مواقع به چنين ابزار ساده اى متوسل نشوند، در اين صورت انتساب عمل (مثل بازگردانيدن بينايى از دست رفته) به آنان روشن نمى گردد.

٢. موسى وولايت بر تصرف در تكوين

قرآن مجيد، با صراحت هر چه كاملتر مى گويد: قومِ موسى با مضيقه آب روبرو شدند، موسى از خداوند براى آنان طلب آب كرد، در اين موقع خداوند به موسى دستور داد كه عصاى خود را بر سنگى بزند، تا دوازده چشمه از آن بيرون بيايد و هر چشمه اى متعلق به تيره اى از بنى اسرائيل گردد، و هر كدام آبشخور خود را بشناسند. اينك متن آيه:

(وَإِذِ اسْتَسْقى مُوسى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرََةَ عَيناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناس مَشْرَبَهُمْ...).[١]

«به ياد آر هنگامى را كه موسى براى قوم خود آب طلبيد! ما به او دستور داديم

[١] بقره/٦٠.