بندگى، آنچنان قدرتى به انسان مى بخشد كه بدن، تحت فرمانِ اراده انسانِ كامل قرار مى گيرد و انسان در محيطِ بدن خود و يا درباره ديگران، كارهاى خارق العاده اى انجام مى دهد.

امام صادق (عليه السلام) مى فرمايد:

«هرگاه اراده انسان بر انجام عملى قوى گرديد و حقيقتى مورد توجه و خواست او قرار گرفت، هرگز بدن در انجام آن از خود ناتوانى نشان نمى دهد».[١]

و براى اين قسمت آن قدر شواهد محسوس داريم كه خود را از بيان آنها بى نياز مى دانيم.[٢]

٦. تصرف در جهان

در پرتو عبادت وبندگى، نه تنها حوزه بدن تحت فرمان و محل نفوذ اراده انسان قرار مى گيرد، بلكه جهان طبيعت، مطيع انسان مى گردد و به اذنِ پروردگارِ جهان، در پرتو نيرو و قدرتى كه از تقرب به خدا كسب نموده است، در طبيعت تصرف مى كند و مبدأ يك سلسله معجزات وكرامات مى شود و در حقيقت قدرت بر تصرف و تسلط بر تكوين پيدا مى كند.

دانشمندان درباره معجزه بحث هاى مبسوط و گسترده اى دارند وهرگز

[١] وسائل، ج١، ص ٣٨:«ما ضعف بدن عما قويت عليه النية».
[٢] روزنامه كيهان، مورخ ١٥ بهمن ماه ١٣٥٤ با عكس و تفصيل تصرف گروهى را در بدن خود منعكس كرده است (قبلاً به آن اشاره كرديم).