منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٩٨

نمى شود. چنان كه مى فرمايد:

(يا أَيُّها الّذينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً...) .[١]

«اى كسانى كه ايمان آورده ايد، اگر پرهيزگار باشيد خدا به شما نيرويى مى بخشد كه با آن بين حق وباطل به خوبى تميز مى دهيد».

مقصود از «فرقان» همان بينش خاصى است كه سبب مى گردد انسان حق و باطل را خوب بشناسد.

در آيه ديگر مى فرمايد:

(وَالّذينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْديَنَّهُمْ سُبُلَنا...) .[٢]

«كسانى كه در راه ما سعى و كوشش كنند، آنان را به راه خويش رهبرى مى كنيم».

و در آيه سوم مى فرمايد:

(يا أَيُّهاَ الّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّهَ وَآمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَيَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ...) .[٣]

«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! از مخالفت با خدا بپرهيزيد وبه پيامبر او ايمان بياوريد!(خداوند) دو سهم از رحمت خويش را به شما مى دهد، و براى شما نورى قرار مى دهد كه با آن راه برويد».

مفاد اين آيه حاكى است كه تقوا و ايمان، در زندگىِ همين جهان، نورآفرين است و اين نور او را به پاكى و طهارت رهبرى مى كند.

٣. تسلط بر افكار پراكنده

يكى از آرزوهاى انسان اين است كه در حال عبادت، قواى عقلانى او در