آگاهى آنان از امور پوشيده، معجزه و نشانه رسالت و تكميل كننده رسالت آنان مى باشد زيرا آگاهى چنين افرادى از امور غيبى، مايه وثوق مردم و گواه بر ارتباط آنان با جهان بالا خواهد بود.

چگونه مى توان گفت كه همه اين مفسران اشتباه كرده و تنها معترض درست فهميده است ما به اين تفاسير كه هم اكنون نام مى بريم مراجعه كرده و به اين نتيجه رسيديم كه همه، علم غيب را به معنى مطلق آگاهى از امور پنهانى تفسير كرده اند و هيچ كدام غيب را به معنى خصوص وحى ندانسته اند:

١. تفسير تبيان، شيخ طوسى، ج١٠، ص ١٥٨.

٢. تفسير مجمع البيان، شيخ طبرسى، ج١٠، ص ٣٧٤.

٣. تفسير ابن كثير، ج٤، ص ٤٣٣.

٤. تفسير قاضى بيضاوى، ص ٤٤٥، چاپ سنگى.

٥. تفسير جوامع الجامع طبرسى، ص ٥١٤.

٦. تفسير ابوالفتوح رازى، ج١١، ص ٢٩٣.

٧. تفسير كشاف، ج٤، ص ٦٣٣.

٨. تفسير زاد المسير، تأليف ابن جوزى، ج٨، ص ٣٨٥.

٩. تفسير قرطبى، ج١٠، ص ٦٨١٩.

١٠. تفسير جلالين، ص ٧٦٦.

١١. تفسير طنطاوى، ج٢٤، ص ٢٨١.

١٢. تفسير مراغى، ج٢٩، ص ١٠٦.

١٣. تفسير گازر، ج١٠، ص ١٩١.

١٤. تفسير فى ظلال القرآن، ج٢٩، ص ١٦٢.