منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٢٨
فرشتگان و به تعبير قرآن مجادله و مخاصمه آنان درباره آفرينش آدم است.[١] و در اين جا احتمال ديگرى نيز در موضوع مخاصمه وجود دارد، كه مرحوم طبرسى يادآور شده است علاقمندان مى توانند به تفسير «مجمع البيان» مراجعه [٢]كنند.
در هر حال با توجه به نحوه استعمال لفظ (ما كانَ) در قرآن، مى توان معنى آيه را به دست آورد و براى نمونه مواردى را يادآور مى شويم:
١. (...وَما كانَ اللّهُ لِيُضِيعَ إِيمانَكُمْ إِنَّ اللّهَ بِالنّاسِ لَرَؤُوف رَحِيمٌ).[٣]
«شأن خدا نيست كه پاداش ايمان شما را ضايع كند، خداوند به مردم مهربان و رحيم است».
٢.(ما كانَ لِبَشَر أَنْ يُؤْتِيَهُ اللّهُ الْكِتابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنّاسِ كُونُوا عِباداً لِى...) .[٤]
«شايسته خدا نيست كه به بشرى كتاب و حكم و نبوت بدهد سپس وى به مردم بگويد مرا بپرستيد».
٣. (وَما كانَ لِنَفْس أَنْ تَمُوتَ إِلاّ بِإِذْنِ اللّهِ...) .[٥]
«براى هيچ كس مرگ نيست جز به اذن خداوند».
[١] مفاتيح الغيب:٧/٢٠٩، طبع ١٣٠٨.
[٢] مجمع البيان:٤/٤٨٥ ط صيدا.
[٣] بقره/١٤٣.
[٤] آل عمران/٧٩.
[٥] آل عمران/١٤٥.