منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٢٤
خضوع كنند و بگويند: (لا عِلْمَ لَنا) خصوصاً با توجه به اين كه اگر علمى دارند ، مربوط به خود آنان نيست، بلكه پرتوى است از نور و علم الهى كه براى آن حد و مرزى نيست، و خداوند درباره علم بشر چنين گفته است:
(...وَما أُوتيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلاّ قَلِيلاً) .[١]
ثانياً: آيات مربوط به شهادت پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) و گروههاى ديگر، با صراحت كامل مى رساند كه اينان در روز بازپسين براى اداى شهادت دعوت مى شوند چنان كه مى فرمايد:
(...وَوُضِعَ الْكِتابُ وَجِىءَ بِالنَّبِيّينَ وَالشُّهَداءِ...).[٢]
آيا ممكن است كه گواهان محكمه الهى، بدون آگاهى به چيزى شهادت دهند و يا چيزى را گواهى نمايند در اين صورت آيات شهادت خصوصاً آيه:
(...وَجِئْنا بِكَ عَلى هؤلاءِ شَهِيداً) .[٣]
«و تو را (اى پيامبر) براى آنان گواه مى آوريم».
(...وَيَوْمَ يَقُومُ الأَشْهادُ) .[٤]
«روزى كه گواهان براى اداى شهادت به پا مى خيزند».
ما را وادار مى كند كه جمله (لا عِلْمَ لَنا) را به همان صورتى كه تفسير كرديم معنى كنيم.
[١] اسراء/٨٥.
[٢] زمر/٦٩.
[٣] نساء/٤١.
[٤] غافر/٥١.