(وهذا الذي بين أيديكم محاولة- مبلغ الجهد- لمعرفة الصحيح من الضعيف من الاخبار فيما يعود الي تفسير القرآن الكريم، محاولة في ضوء محكمات الكتاب والسنة القويمة، عرضاً فنّياً وفق اصول تقييم الآثار).

ه. در كتاب‌ التفسير والمفسرون فى ثوبه القشيب‌ تحت عنوان «دور اهل‌البيت فى التفسير» و «العترة الى جنب القرآن» و بعد از معرفى اهل البيت به‌عنوان وارثان و حاملان كتاب و خازنان علوم و معارف قرآن و اشاره به آيه‌ ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا[١] و پس از مطرح ساختن حديث ثقلين و اشاره به استفاضه و صحت و اعتبار آن و بيان اهم مصادر اين حديث در كتب صحاح معروف، به نكاتى كه از اين حديث استفاده مى‌شود اشاره مى‌كند و در سومين نكته مى‌نويسد:

سوم اينكه از اين حديث استفاده مى‌شود كه اهل بيت رسول، راسخون در علم و رساترين مصداق براى «اهل الذكر» هستند؛ كسانى كه تفسير و تأويل قرآن را مى‌دانند و تنها مرجع‌[٢] براى امت در فهم معانى قرآن و بررسى آيات آن در طول اعصارند.[٣]

و. در ادامه پس از نقل عبارات بسيار جذاب و گويايى از هيثمى‌ صاحب‌ الصواعق المحرقه‌ در شرح حديث ثقلين و تبيين جايگاه رفيع اهل‌البيت،[٤] به رواياتى اشاره مى‌كند كه با صراحت دلالت دارند كه در مشكلات فهم معانى قرآن بايد به اهل‌بيت رجوع كرد، نظير:

- سأل عبيدة السلماني وعلقمة بن قيس والأسود بن يزيد النخعي، الإمام اميرالمؤمنين (عليه السلام) من ذا يسألونه عمّا اذا أشكل عليهم فهم معاني القرآن؟

[١] . فاطر، آيه ٣٢.

[٢] . آيا تعبير به« تنها مرجع براى امّت در فهم معانى كتاب» و تعابير فراوان ديگرى از اين دست، گواه بر بى‌سوادى يا كج‌سليقگى كسانى نيست كه آن مرحوم را به خروج از مسير اهل‌بيت متّهم مى‌كنند. حداقل چيزى كه مى‌شود گفت اين است كه اينگونه افراد، حتى فرصت تورّق كتاب‌هاى ايشان را به جهت سوء ظنى كه بعضى از جفاكاران، در آنان بوجود آورده‌اند نيافته‌اند! تا براى شب اوّل قبر پاسخى را در مقابل اين تهمت و جفا آماده كرده باشند!

[٣] . التفسير و المفسرون فى ثوبه القشيب، ج ١، ص ٤٦١.

[٤] . ر. ك: همان، صص ٤٦٢- ٤٦١ به نقل از الصواعق المحرقه، صص ٩١- ٩٠.