معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٧٦ - ١ ٢ در نظر گرفتن قرائت صحيح

از ديگر مبانى كه ايشان بدان اشاره كرده، قابل فهم بودن زبان قرآن است. وى زبان قرآن را زبان قوم عرب در زمان پيامبر اكرم (ص) مى‌داند[١] و آن را قابل فهم براى عموم مردم به حساب مى‌آورد، اما حظ و بهره هر يك از آن‌ها را از قرآن كريم متفاوت دانسته است.

٢. اصول تفسير

بعد از تنقيح مبانى صدورى و دلالى تفسير، مفسر بايد براى دستيابى به مدلول‌هاى واقعى يا نزديك به واقع از الفاظ و تركيب‌هاى قرآنى، به بنيان‌هاى استوارى تكيه زند كه به آن‌ها اصول تفسير گويند.[٢] در زير برخى از مهم‌ترين اين اصول را بر مى‌شمريم.

١. ٢. در نظر گرفتن قرائت صحيح‌

قرائت به معناى خواندن، به لفظ در آوردن كلمه‌ها و عبارت‌ها و نمايانگر حروف و هيأت كلمه و موقعيت آن‌ها در جمله‌هاى قرآن است. با توجه به اين كه حروف و هيأت كلمه‌ها و موقعيت آن‌ها در جمله، نقش اساسى در معانى آن‌ها دارد و كلمه‌ها بر اساس حروف و شكل‌هاى مختلف و موقعيت‌هاى گوناگونى كه در جمله‌ها دارند، معانى مختلفى را افاده مى‌كنند، تأثير چگونگى قرائت در معناى كلمه‌ها و مفاد عبارت‌ها آشكار مى‌گردد.

بنابراين اولين گامى كه مفسر بايد براى فهم مفاد آيات كريمه قرآن و تبيين آن بردارد، تفحص و تحقيق از قرائت صحيح آيات است؛ قرائت صحيحى كه تفسير بايد بر اساس آن انجام گيرد.[٣]

مفسر ارجمند جايگاه خاص و مبحث جداگانه‌اى را به قرائت آيات اختصاص داده و به‌طور مبسوط و گسترده در اين زمينه روايت نقل كرده‌[٤] و

[١] . محمدهادى معرفت، التفسير الاثرى الجامع، ص ٥٦.

[٢] . مبانى و روش‌هاى تفسيرى، ص ٤٢.

[٣] . روش‌شناسى تفسير قرآن، ص ٦٤.

[٤] . محمدهادى معرفت، التفسير الاثرى الجامع، صص ٢٧١- ٢٨٧.