معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١٤٣ - دسته اول دلايل قرآنى

اشكالى وارد نساخته‌اند، مى‌توان آن را مورد قبول ايشان دانست.

٢. إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ* فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ* لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ؛[١]

اين قطعاً قرآن ارجمند است كه در كتابى نهفته است كه جز پاك‌شدگان به آن دست نزنند.

استدلال به اين آيه حداقل نيازمند اثبات سه مقدمه است:

الف. منظور از كتاب مكنون قرآن باشد و يا ضمير در «يمسه» را به قرآن كريم برگردانيم.

ب. منظور از مس قرآن، مس ظاهرى كه تنها نيازمند طهارت ظاهرى است، نيست بلكه منظور از آن، مس باطن و فهم قرآن است كه در نتيجه نيازمند طهارت باطن خواهد بود. و يا منظور از آن هم مس ظاهر و هم مس باطن قرآن است.

ج. با طهارت باطن، انسان به علم الموهبه مى‌رسد.

شايد بتوان گفت اثبات مقدمه اول و سوم مشكل نيست، اما مقدمه دوم با توجه به روايات موجود، قابل بحث است.

زيرا در جمله‌ لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ‌ چند احتمال نهفته است:

احتمال اول: منظور، مس ظاهر قرآن است و منظور از مطهرون، غسل يا وضو است؛ يعنى طهارت ظاهر، چنان‌كه در روايات ذكر شده است.

احتمال دوم: منظور از مطهرون، گروهى از فرشتگان است كه از قرآن آگاهى دارند و يا واسطه وحى بر قلب پيامبر (ص) بوده‌اند.

احتمال سوم: منظور از مطهرون، انسان‌هاى معصوم (اهل بيت) هستند.

احتمال چهارم: منظور انسان‌هاى پاك مى‌باشند، گرچه به عصمت نرسيده باشند.

احتمال پنجم: منظور از مطهرون، تمامى مصاديق فوق‌الذكر است و تمامى آن‌ها مى‌توانند در مفهوم آيه جمع شوند.

استدلال به اين آيه در صورتى صحيح است كه احتمال چهارم يا پنجم را

[١] . واقعه، آيات ٧٩- ٧٧.