معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٨٧ - ٦ بى اساس بودن منشأ برخى تضعيفات

از صحابه خوب رسول.[١]

درباره‌ عطاء بن سائب‌ مرحوم آيت‌الله‌ خوئى‌ پس از ذكر روايتى از امام‌ سجاد (ع) كه دلالت در تشيع او دارد، استظهار مى‌كند شايد ابتدا از عامه بوده وسپس مستبصر شده است. استاد (ره) مى‌فرمايد: ظاهر اين است كه از آغاز شيعه بوده، زيرا كوفى است و نزد كسانى چون‌ ابن جبير، مجاهد، عكرمه‌ و سلمى‌ شاگردى كرده است.[٢]

در ذيل ترجمه‌ اسود بن يزيد نخعى‌ پس از اشاره به اينكه او همچون دوستش‌ مسروق بن اجدع‌ مورد قدح و طعن قرار گرفته است، در دفاع از او مى‌نويسد: به زودى ياد خواهيم كرد كه جو غالب بر تمام كوفى‌ها به‌ويژه اصحاب‌ عبد الله بن مسعود- به خاطر تربيت استاد بزرگشان صحابى جليل- ميل با على‌ (ع) بوده است.[٣]

در مورد شعبه بن حجاج‌ كه گفته شده درآخر عمر تغيير عقيده داد و به مذهب عامه در آمد، ضمن استبعاد تأكيد مى‌كنند به خصوص او كه تربيت شده كوفه، پرورشگاه فرهنگ و ولاء آل بيت رسول عليهم السلام است.[٤]

٦. بى اساس بودن منشأ برخى تضعيفات‌

برخى راويان به خاطر ارتباط آن‌ها با اهل بيت عليهم السلام مورد طعن و غمز قرار گرفته‌اند، از جمله درباره‌ ابوصالح‌ (بازام يا بازان مولى ام‌ هانى بنت ابى طالب‌ كه از امام‌ على‌ (ع) و ابن عباس‌ و ام‌هانى‌ روايت كرده و بزرگانى چون‌ اعمش‌ و سدى كبير و كلبى‌ و ثورى‌ و ديگران از او روايت كرده‌اند) ابن‌حجر مى‌گويد: تنها عجلى‌ او را توثيق كرده است و عبدالحق‌ در احكام گفته است:

إن اباصالح ضعيف جدا،

[١] . همان، ص ٢٥٢.

[٢] . همان، ص ٣١٣.

[٣] . همان، ص ٣٤٣.

[٤] . همان، ص ٣٩٩.