معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٧٥ - ١ مبانى تفسير

عموم مفسران قرآن كريم به وحيانى بودن قرآن معتقد بوده و با اين مبناى اساسى به تفسير پرداخته‌اند. آيت‌الله معرفت نيز با اين مبناى اساسى به تفسير قرآن پرداخته است. وى در مقدمه تفسير خويش مى‌نويسد:

صياغة القرآن هي صناعة الوحي، لا يد لغيره في صياغته، لا في نضد الفاظه و لا في نظم معانيه، فكان لفظاً و معني هو صنيع الوحي المباشر، لاغير.

ذلك أنه كلام الله و لا ينسب كلام الي احد حتي يكون هو ناظمه و مؤلفه في صياغة الكلام.[١]

مفسر محترم با اين سخن، الفاظ ساختار آيات قرآن را از وحى الهى مى‌داند و البته به‌طور مبسوط و با استناد در كتاب‌ علوم قرآنى‌ خويش به موضوع وحيانى بودن ساختار قرآن پرداخته و سخن برخى كه الفاظ و تنظيم عبارات قرآن را وحيانى ندانسته‌اند، رد كرده است.[٢]

وى در مقدمه تفسير بحثى را با عنوان‌ صيانة القرآن من التحريف‌ آورده است‌[٣] كه مى‌توان از دل آن اين مبانى را بيرون كشيد:

الف. قرآن، معجزه نبوت و مأخذ علوم شرعى و احكام دينى است.[٤]

ب. هيچ نقصان يا زيادتى در ابلاغ وحى توسط پيامبر اكرم (ص) به مردم صورت نپذيرفته است.[٥]

ج. پيامبر اكرم (ص) در گرفتن وحى از هر گونه خطا و اشتباهى مصون بوده است.[٦]

همچنين قرآن را هدايت و روشنايى براى مردم و تبيان لكل شي‌ء مى‌داند.[٧] و حجيت ظواهر قرآن را نيز قاطع دانسته و هيچ شكى در آن راه نمى‌دهد.[٨]

[١] . محمدهادى معرفت، التفسير الاثرى الجامع، ص ٥٨.

[٢] . محمدهادى معرفت، علوم قرآنى، صص ٨٤- ٨٢.

[٣] . همان، صص ٨٧- ٩٥.

[٤] . همان، ص ٨٧ ..

[٥] . همان، صص ٨٧ و ٩٢.

[٦] . همان، ص ٩٣.

[٧] . همان، ص ٢٥.

[٨] . همان، ص ٧٠.