معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٧٧ - ٣ ٢ شريعت و طريقت

در نظر عارفان، عشق حق به جمال خويش، عامل تجلى وى و در نتيجه، عامل پيدايش جهان شد.

٦. ٢. ٢. راز و رمز

عرفان در تمامى ادوار با مسأله «باطن» و «تعاليم باطنى» و «راز و رمز» سر و كار داشته است. در مكتب عرفان، حفظ اسرار از واجبات طريقت است و افشاى اسرار، به منزله كفر و ارتداد و موجب تنبيه و مجازات است.

٣. ٢. شريعت و طريقت‌

عارفان راستين شريعت را عين طريقت مى‌دانند و از جدايى طريقت از شريعت بيزارند. آنان طريقت را در متن شريعت يافته، بلكه عين آن دانسته‌اند و راه شريعت با تمامى دستورها و احكام آن را يگانه راه وصول به حق و حقيقت شمرده‌اند؛ اما «متصوفه» طريقت را از شريعت جدا دانسته و شريعت را «قشر» (پوسته)، و طريقت را «لُبّ» (مغز) به شمار آورده‌اند. شبسترى‌ در گلشن‌راز مى‌گويد:

لاهيجى‌ در شرح‌ گلشن راز در شرح اين بيت گفته است كه براى رسيدن به حقيقت، بايد از راه شريعت و طريقت (سير و سلوك عرفانى) كه موجب وصول به حقيقت معرفت است، سود جُست. و چون غرض از عبادات، حصول معرفت يقينى است، فرمود:

[١] . شرح فصوص( خوارزمى) مقدمه نجيب مايل، ص ٢٠.