معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٢٠ - ديدگاه استاد معرفت در نيازمندى قرآن به سنت

هر فرزندى نسبت به مادرش مشاهده مى‌شود و نتيجه‌اش اين است كه:

لفظ «امّ» خلاى از اين دلالت نيست كه متشابهات، از مداليل و مفاهيمى برخوردارند كه به محكمات بر مى‌گردند و بر آن متفرّع مى‌شوند و لازمه‌اش اين است كه محكمات، مبين متشابهات هستند ... پس براى آيه متشابه، مفسّرى وجود دارد كه چيزى غير از آيات محكم نيست.[١]

٥.

اخبار متواتره‌اى كه مشتمل است بر سفارش به تمسك به قرآن و اخذ به قرآن و عرضه كردن رواياتى كه از رسول اكرم نقل شده بر كتاب الله، معناى اين دسته از روايات، زمانى از استوارى برخوردار است كه همه معارفى كه از پيامبر نقل شده، قابل استفاده از قرآن باشد و اگر (به عكس) فهميدن اين معارف از قرآن هم بخواهد بر تفسير پيامبر متوقف باشد، دور باطل پيش مى‌آيد.[٢]

٦.

از آنچه گذشت روشن شده كه تنها راه در تفسير اين است كه براى فهميدن قرآن از خود قرآن استمداد بجوييم و آيات قرآنى را با خود آيات، تفسير كنيم و راه رسيدن به اين هدف (تفسير آيه به آيه) اين است كه ابتدا به توسط آثار منقوله از پيامبر و اهل‌بيتش (عليهم السلام) مهارت به‌كارگيرى اين روش (روش تفسير آيه به آيه) را بيابيم و از طريق اين آثار، ذوق لازم در تفسير آيه به آيه را كسب نماييم سپس وارد تفسير شويم.[٣]

ديدگاه استاد معرفت در نيازمندى قرآن به سنت‌

آيت‌الله معرفت بيشترين نقش را براى سنت در تفسير آيات قرآن، قائل بود. گرچه نفس گرايش ايشان به آنچه كه آن را التفسيرى الأثرى‌ ناميده است (در مقابل «التفسير الاجتهادى») و اقدام عملى ايشان در اين رابطه خود بهترين گواه بر اين نقش است. از جمله عبارات ايشان است:

[١] . همان، ص ٤٣.

[٢] . همان، ص ٨٥.

[٣] . همان، ص ٨٧.