معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٣٥٦ - تقسيمبندى استاد معرفت(ره)
روايات اسرائيلى، يا بهطور شفاهى نقل شده- چنان كه بيشتر منقولات كعب الاحبار، ابن منبه، ابن سلام و امثال آنان چنين است- يا شفاهى نبوده، بلكه در كتابهاى عهدين وجود دارد، چنان كه بيشتر آنچه از اهل بيت (ع) در مقام احتجاج با اهل كتاب به آن استناد شده، از اين قبيل است.[١]
بدين ترتيب، ايشان بيشتر منقولات شفاهى- اگر نگوييم همه آنها- را مطالبى ساختگى دانسته كه هيچ اصل و اساسى ندارد. از اين رو، نمىتوان به آنها اعتماد كرد. اما قسم دوم يعنى منقولات غير شفاهى، خود به سه قسم منقسم مىشود:
الف. يا در اصول و فروع با شريعت اسلام موافق است كه مىتوان آن را پذيرفت؛ مانند آنچه در مزامير آمده است:
متوكّلان و اميدواران به پروردگار، وارث زمين خواهند شد[٢].
قرآن كريم اين سخن را تصديق كرده است:
وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ.[٣]
ب. يا با شريعت اسلام مخالف است كه آن را رها مىكنيم؛ مانند اين سخن كه:
هارون، خود گوسالهاى را براى پرستش بنىاسرائيل ساخت؛ نه سامرى.[٤]
اين مطلب با هدف خداوند از ارسال رسولان و آيات قرآن در تضادّ است[٥] كه مىگويد:
فَكَذلِكَ أَلْقَى السَّامِرِيُّ فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَداً لَهُ خُوارٌ فَقالُوا هذا إِلهُكُمْ وَ إِلهُ مُوسى ....[٦]
ج. اما آنچه را اسلام درباره آن سكوت كرده، نه مىپذيريم و نه ردّ مىكنيم و شايد سخن پيامبر (ص) كه فرمود: اهل كتاب را نه تصديق كنيد و نه
[١] . محمدهادى معرفت، اسرائيليات، دائرةالمعارف قرآن كريم، ج ٣، ص ٢٢٩ و نيز همو، التفسير و المفسرون فى ثوبه القشيب، ج ٢، ص ١٣٤.
[٢] . كتاب مقدس، مزامير، ٣٧: ٩.
[٣] . انبياء، آيه ١٠٥.
[٤] . كتاب مقدس، خروج ٣٢: ٢٤- ٢١.
[٥] . محمدهادى معرفت، التفسير و المفسرون فى ثوبه القشيب، ج ٢، صص ١٤٠- ١٣٨.
[٦] . طه، آيات ٩٧- ٨٧.