تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٢

٧٥ وَ لَقَدْ نادانا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ
٧٦ وَ نَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ
٧٧ وَ جَعَلْنا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْباقِينَ
٧٨ وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ
٧٩ سَلامٌ عَلى‌ نُوحٍ فِي الْعالَمِينَ
٨٠ إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
٨١ إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ
٨٢ ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ
ترجمه:
٧٥- و نوح ما را خواند (و ما دعاى او را اجابت كرديم)؛ و چه خوب اجابت كننده‌اى هستيم!
٧٦- و او و خاندانش را از اندوه بزرگ رهائى بخشيديم.
٧٧- و فرزندانش را همان بازماندگان (روى زمين) قرار داديم.
٧٨- و نام نيك او را در ميان امتهاى بعد باقى نهاديم.
٧٩- سلام بر نوح در ميان جهانيان باد!
٨٠- ما اين گونه نيكوكاران را پاداش مى‌دهيم!
٨١- چرا كه او از بندگان با ايمان ما بود!
٨٢- سپس ديگران [: دشمنان او] را غرق كرديم!