تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٤
١٧ اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ اذْكُرْ عَبْدَنا داوُدَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ
١٨ إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِشْراقِ
١٩ وَ الطَّيْرَ مَحْشُورَةً كُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ
٢٠ وَ شَدَدْنا مُلْكَهُ وَ آتَيْناهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطابِ
ترجمه:
١٧- در برابر آنچه مىگويند شكيبا باش، و به خاطر بياور بنده ما داود صاحب قدرت را، كه بسيار توبه كننده بود!
١٨- ما كوهها را مسخر او ساختيم كه هر شامگاه و صبحگاه با او تسبيح مىگفتند!
١٩- پرندگان را نيز مسخر او كرديم؛ و همه اينها بازگشتكننده به سوى او بودند!
٢٠- و حكومت او را استحكام بخشيديم؛ (هم) دانش به او داديم و (هم) داورى عادلانه!
تفسير:
از زندگى داود درس بياموز
«داود» از پيامبران بزرگ «بنى اسرائيل» بود، كه حكومتى عظيم داشت، و در آيات متعددى از قرآن مجيد مقام والاى او ستوده شده، به دنبال بحثهائى كه در آيات گذشته پيرامون كارشكنىهاى مشركان و بتپرستان، و نسبتهاى نارواى آنان به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله آمده بود، قرآن در اينجا براى دلدارى پيامبر صلى الله عليه و آله و مؤمنان اندك آن روز، داستان «داود» را مطرح مىكند، داودى كه خداوند آن همه قدرت