روى آنان گشوده است» «جَنَّاتِ عَدْنٍ مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوابُ». «١»

«جَنّات» اشاره به باغ‌هاى بهشت است، و «عَدْن» (بر وزن عدل) به معنى استقرار و ثبات است، و «معدن» را به اين جهت معدن، گفته‌اند كه: فلزات و مواد گران قيمت در آنجا مستقر است، به هر حال، اين تعبير در اينجا اشاره، به جاويدان بودن باغ‌هاى بهشت است.
تعبير به «مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوابُ» اشاره به آن است كه: حتى زحمت گشودن درها براى بهشتيان وجود ندارد، گوئى بهشت در انتظار آنهاست، و هنگامى كه چشمش به آنان مى‌افتد، آغوش باز، و آنها را به درون دعوت مى‌كند!
***
سپس، آرامش و احترام خاص بهشتيان را به اين صورت، بيان مى‌كند: «اين در حالى است كه آنها بر تختها در آن تكيه كرده‌اند، و انواع ميوه‌هاى فراوان و نوشيدنى در اختيار آنها است» هر زمان آن را مى‌طلبند، فوراً نزد آنها حاضر مى‌شود «مُتَّكِئِينَ فِيها يَدْعُونَ فِيها بِفاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَ شَرابٍ». «٢»

آيا فوراً به وسيله خدمتكاران بهشتى در برابر آنها حاضر مى‌گردد، يا تنها اراده آنها كافى براى حضور آن است؟ هر دو احتمال وجود دارد.
تكيه روى «فاكِهَة» و «شَراب» (ميوه و نوشيدنى) ممكن است اشاره به اين باشد كه: بيشترين غذاى بهشتيان ميوه است، هر چند غذاهاى ديگر طبق صريح آيات قرآن نيز، در آنجا وجود دارد.
همان‌گونه كه بهترين و سالم‌ترين غذاى انسان در اين دنيا نيز ميوه است!