شوند تا از اسرار خلقت و حوادث آينده با خبر گردند، به وسيله نور ملكوت كه طاقت تحمل آن را ندارد طرد مى‌شوند، و به واسطه حق، اباطيل آنها نفى مى‌گردد، ذكر اين ماجرا به دنبال بحث از گروه‌هائى از فرشتگان در آغاز اين سوره را مؤيد اين معنى مى‌شمرند. «١»
اين احتمال، نيز وجود دارد كه «سماء» در اينجا كنايه از آسمان ايمان و معنويت است كه همواره شياطين تلاش مى‌كنند به اين محدوده راه بيابند، و از طريق وسوسه در دل مؤمنان راستين نفوذ كنند، اما پيامبران الهى و امامان معصوم عليهم السلام و پيروان خط فكرى و عملى آنها، با شهاب ثاقب علم و تقوا بر آنها هجوم مى‌برند و آنها را از نزديك‌شدن به اين آسمان منع مى‌كنند.
ما اين تفسير را فقط به عنوان «يك احتمال» در اينجا مى‌آوريم و قرائن و شواهدى براى آن در جلد يازدهم ذيل آيه ١٨ سوره «حجر» ذكر كرده‌ايم (براى توضيح بيشتر در مورد اين قرائن به صفحات ٤٠- ٥١ جلد يازدهم مراجعه فرمائيد).
اين، سه تفسير متفاوت در معنى اين آيات قرآن مجيد و آيات مشابه آن بود.
***