تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٢
داشت آميخته با اعجازهاى الهى، حكومت بر بادها، و شياطين، با ويژگيهاى بسيار ديگر.
و اين، براى پيامبران عيب و نقصى محسوب نمىشود كه براى خود تقاضاى معجزه ويژهاى كنند، تا وضع آنها را كاملًا مشخص كند، بنابراين، هيچ مانعى ندارد كه ديگران حكومتهاى وسيعتر و گستردهتر از سليمان پيدا كنند اما ويژگيهاى آن را نداشته باشند.
شاهد اين سخن، آيات بعد است كه در حقيقت، اجابت اين درخواست سليمان را منعكس ساخته، و سخن از تسخير باد و شياطين مىگويد، و مىدانيم اين موضوع از ويژگيهاى حكومت سليمان بود.
٢- و از اينجا پاسخ سؤال دوم كه مىگويد: طبق عقيده ما مسلمانان حكومت «مهدى» (ارواحنا فداه) حكومتى است جهانى و مسلماً گستردهتر از حكومت سليمان، روشن مىشود.
زيرا با تمام وسعتى كه حكومت حضرت مهدى عليه السلام دارد، و با همه امتيازاتى كه آن را از ساير حكومتها مشخص مىكند، از نظر ويژگيها و خصوصيات با حكومت سليمان متفاوت است، و اين حكومت سليمان مخصوص خودش بوده.
خلاصه اين كه: سخن از كم و زياد و افزونطلبى و انحصارجوئى نيستسخن از اين است كه كمال نبوت در اين است كه: از نظر معجزات ويژگىهائى داشته باشد، كه آن را از نبوت انبياى ديگر، مشخص كند، و سليمان طالب اين بود.
در بعضى از روايات كه از طرق اهلبيت عليهم السلام از امام موسى بن جعفر عليه السلام نقل شده، پاسخى از سؤال بخل داده شده كه بسيار جالب است.