تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٢
٦٢ أَ ذلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ
٦٣ إِنَّا جَعَلْناها فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ
٦٤ إِنَّها شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ
٦٥ طَلْعُها كَأَنَّهُ رُؤُسُ الشَّياطِينِ
٦٦ فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْها فَمالِؤُنَ مِنْهَا الْبُطُونَ
٦٧ ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْها لَشَوْباً مِنْ حَمِيمٍ
٦٨ ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ
٦٩ إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آباءَهُمْ ضالِّينَ
٧٠ فَهُمْ عَلى آثارِهِمْ يُهْرَعُونَ
ترجمه:
٦٢- آيا اين (نعمتهاى جاويدان بهشتى) بهتر است يا درخت (نفرتانگيز) زقّوم؟!
٦٣- ما آن را مايه درد و رنج ظالمان قرار داديم!
٦٤- آن درختى است كه از قعر جهنم مىرويد!
٦٥- شكوفه آن مانند سرهاى شياطين است.
٦٦- آنها [: مجرمان] از آن مىخورند و شكمها را از آن پر مىكنند!
٦٧- سپس روى آن آب داغ متعفّنى مىنوشند!
٦٨- سپس بازگشت آنها به سوى جهنم است!
٦٩- چرا كه آنها پدران خود را گمراه يافتند،
٧- با اين حال به سرعت به دنبال آنان كشانده مىشوند!