تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٧
يكسو، نوار سفيد بر سياه و از سوى ديگر، نوار سياه بر سفيد پيچيده مىشود.
به هر حال، قرآن مجيد در مورد نظام «نور» و «ظلمت» و پيدايش شب و روز، تعبيرات گوناگونى دارد كه هر كدام، به نكتهاى اشاره مىكند و از زاويه خاصى به آن مىنگرد:
گاه، مىگويد: يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ يُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ: «شب را در روز تدريجاً وارد مىكند، و روز را در شب». «١»
در اينجا، سخن از ورود مخفيانه و بىسر و صداى شب در روز و روز در شب است.
و گاه، مىگويد: يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ: «خداوند پردههاى ظلمانى شب را بر روز مىپوشاند» «٢» و در اينجا شب به پردهاى ظلمانى تشبيه شده كه گوئى بر روشنائى روز مىافتد و آن را پنهان مىسازد.
و در آيات مورد بحث، سخن از «تكوير» و پيچيده شدن اين دو بر يكديگر است كه آن نيز نكتهاى دارد كه در بالا به آن اشاره شد.
سپس، به گوشه ديگرى از تدبير و نظم اين جهان، پرداخته مىگويد: «او خورشيد و ماه را مسخر فرمان خويش قرار داد، كه هر كدام تا سرآمد معينى به حركت خود ادامه مىدهند» «وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمّىً».
نه خورشيد، در حركتى كه به گرد خود دارد، يا حركتى كه با مجموع منظومه شمسى به سوى نقطه خاصى از كهكشان پيش مىرود كمترين بىنظمى از خود نشان مىدهد، و نه ماه در حركت خود به دور زمين و به دور خودش، و در همه حال، سر بر فرمان او دارند، «مسخر قوانين آفرينش» اويند، و تا سرآمد عمرشان، به وضع خود ادامه مىدهند.