گنهكار بلا ديده را مى‌شنيدند؛ چرا كه ويرانه‌هاى شهرهاى آنها با زبان بى‌زبانى به همه عابران درس مى‌دهد، و از گرفتار شدن در چنگال حوادث مشابهى بر حذر مى‌دارد.
آرى، «درس عبرت بسيار است اما عبرت گيرندگان كمند» (مَا أَكْثَرَ الْعِبَرَ وَ أَقَلَّ الِاعْتِبَارَ). «١»

نظير همين معنى در آيه ٧٦ سوره «حجر» بعد از بيان داستان قوم لوط آمده است: وَ إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ: «اين آثار بر سر راه كاروانيان و عابران همواره برقرار است».
طبق روايتى از امام صادق عليه السلام اين جمله طور ديگرى تفسير شده، هنگامى كه يكى از اصحاب، از تفسير آيات «وَ إِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ* وَ بِاللَّيْلِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ» سؤال كرد، فرمود: تَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ فِي الْقُرْآنِ إِذَا قَرَأْتُمُ الْقُرْآنَ تَقْرَأُ مَا قَصَّ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَلَيْكُمْ مِنْ خَبَرِهِمْ: «شما در قرآن به هنگامى كه تلاوت آيات قرآن مى‌كنيد از كنار آنها مى‌گذريد، قرآن اخبارى را كه خداوند بيان كرده براى شما بازگو مى‌كند». «٢»
اين تفسير، ممكن است اشاره به معنى دوم آيه و بطون آن باشد، و در هر حال جمع ميان دو تفسير نيز بى‌مانع است؛ چرا كه هم آثار قوم لوط در خارج در برابر چشمان آنها قرار داشت، و هم اخبار آن در «قرآن مجيد».
***