در حديثى از اميرمؤمنان على عليه السلام در تفسير اين آيه مى‌خوانيم كه فرمود:
انْزالُهُ ذلِكَ خَلْقُهُ ايَّاهُ: «نازل كردن هشت جفت از چهارپايان، همان آفرينش آنها از سوى خدا است».
اين حديث نيز، ظاهراً اشاره به تفسير اول است، چرا كه آفرينش خداوند آفرينشى است از سوى مقام برتر.
به هر حال، چهارپايان هر چند امروز، براى حمل و نقل، كمتر مورد استفاده قرار مى‌گيرند، ولى منافع مهم ديگر آنها، نه تنها نسبت به گذشته كم نشده، بلكه گسترش بيشترى پيدا كرده است، هم امروز، قسمت عمده تغذيه انسان‌ها از فراورده‌هاى شير و گوشت چهارپايان است،- گذشته از لباس و ساير وسايل زندگى كه از پشم و پوست آنها تهيه مى‌شود- و به همين دليل يكى از منابع مهم درآمد كشورهاى بزرگ دنيا، از طريق پرورش اين حيوانات صورت مى‌گيرد.
سپس، به حلقه ديگرى از حلقه‌هاى آفرينش پروردگار، كه تطورات خلقت جنين بوده باشد، پرداخته، مى‌گويد: «او شما را در شكم مادرانتان خلقتى بعد از خلقت ديگر، و آفرينشى بعد از آفرينش ديگر، در ميان تاريكى‌هاى سه‌گانه مى‌بخشد» «يَخْلُقُكُمْ فِي بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ فِي ظُلُماتٍ ثَلاثٍ».
ناگفته پيداست: منظور از «خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ» آفرينش‌هاى مكرر و پى‌درپى است، نه فقط دو آفرينش.
و نيز روشن است «يَخْلُقُكُمْ»، به حكم اين كه، فعل مضارع است دلالت بر استمرار دارد و اشاره‌اى است كوتاه و پر معنى، به تحولات عجيب، و چهره‌هاى متفاوت شگفت‌انگيز جنين، در مراحل مختلف، در شكم مادر، كه به گفته علماى «جنين‌شناسى» از عجيب‌ترين و ظريف‌ترين چهره‌هاى آفرينش پروردگار است، تا آنجا كه علم «جنين‌شناسى» يك دوره كامل توحيد و خداشناسى