ناحيه قرار گيرد يمين و يسار گفته مى‌شود، در اينجا «جَنْبِ اللَّه» نيز به معنى تمام امورى است كه در جانب پروردگار قرار دارد: فرمان او، اطاعت او، قرب او، كتب آسمانى كه از ناحيه او نازل شده است، همه در معنى آن جمع است.
و به اين ترتيب، گنهكاران اظهار ندامت و پشيمانى و غم و اندوه و حسرت، نسبت به تمام كوتاهى‌هائى كه در برابر خداوند داشتند مى‌كنند، مخصوصاً روى مسأله سخريه و استهزا، نسبت به آيات و رسولان او انگشت مى‌نهند؛ چرا كه عامل اصلى تفريطهاى آنها، همين بى‌اعتنائى و شوخى پنداشتنِ اين حقايق بزرگ بر اثر جهل و غرور و تعصب است.
***
و مى‌افزايد: «و مبادا بگويد: اگر خداوند مرا هدايت مى‌كرد، از پرهيزگاران بودم» «أَوْ تَقُولَ لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدانِي لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ».
اين سخن را گويا زمانى مى‌گويد، كه او را به پاى ميزان حساب مى‌آورندگروهى را مى‌بيند كه با دست پر از حسنات، به سوى بهشت روانه مى‌شوند، او نيز آرزو مى‌كند، در صف آنان باشد، و همراه آنان به سوى نعمت‌هاى الهى برود.
***
باز مى‌افزايد: «و مبادا هنگامى كه عذاب الهى را مى‌بيند بگويد اى كاش! بار ديگر به دنيا باز مى‌گشتم تا از نيكوكاران باشم»؟! «أَوْ تَقُولَ حِينَ تَرَى الْعَذابَ لَوْ أَنَّ لِي كَرَّةً فَأَكُونَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ».
اين، هنگامى است كه او را به سوى دوزخ مى‌برند، و چشمش به آتش سوزان، و منظره عذاب دردناك آن مى‌افتد، آهى از دل بر مى‌كشد، و آرزو مى‌كند