تفسير:
حزب اللَّه پيروز است!
به دنبال بحثهاى گوناگونى كه پيرامون مبارزات انبياى بزرگ، و كارشكنى‌هاى مشركان بى‌ايمان، طى آيات اين سوره آمده، اكنون- كه به آخرين آيات سوره نزديك مى‌شويم- مهمترين مسأله را در اين رابطه بيان مى‌كند، و حسن ختام را به عالى‌ترين وجه نشان مى‌دهد، و آن خبر از پيروزى نهائى لشكر خدا بر لشكر شيطان و دشمنان حق است، تا مؤمنانِ اندكى كه به هنگام نزول اين آيات، در «مكّه» تحت فشار دشمنان اسلام بودند، و همچنين همه مؤمنان محروم در هر عصر و زمان، به اين وعده بزرگ الهى، دلگرم شوند و گرد و غبار يأس و نوميدى را از دل و جان خود، بشويند، و براى ادامه مبارزه با لشكر باطل آماده و مقاوم گردند.
مى‌فرمايد: «وعده قطعى ما براى بندگان مرسَلِ ما از قبل مسلّم شده» «وَ لَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا الْمُرْسَلِينَ».
***
«كه آنها يارى مى‌شوند» «إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ».
***
«و لشكر ما در تمام صحنه‌ها پيروزند» «وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ».
چه عبارتِ صريح و گويا، و چه وعده روح‌پرور و اميدبخشى؟!
آرى، پيروزى لشكر حق بر باطل، و غلبه جند اللَّه و يارى خداوند نسبت به بندگان مرسَل و مخلَص، از وعده‌هاى مسلّم او، و از سنتهاى قطعى است كه در آيات فوق، به عنوان «سَبَقَتْ كَلِمَتُنا» (اين وعده و سنت ما از آغاز بوده) مطرح شده است.