تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٨
١٣٩ وَ إِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ
١٤٠ إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ
١٤١ فَساهَمَ فَكانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ
١٤٢ فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَ هُوَ مُلِيمٌ
١٤٣ فَلَوْ لا أَنَّهُ كانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ
١٤٤ لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ
١٤٥ فَنَبَذْناهُ بِالْعَراءِ وَ هُوَ سَقِيمٌ
١٤٦ وَ أَنْبَتْنا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ
١٤٧ وَ أَرْسَلْناهُ إِلى مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ
١٤٨ فَآمَنُوا فَمَتَّعْناهُمْ إِلى حِينٍ
ترجمه:
١٣٩- و يونس از رسولان (ما) است!
١٤٠- (به خاطر بياور) زمانى را كه به سوى كشتى پر (از جمعيت و بار) فرار كرد.
١٤١- و با آنها قرعه افكند (و قرعه به نام او افتاد و) مغلوب شد!
١٤٢- (او را به دريا افكندند) و ماهى عظيمى او را بلعيد، در حالى كه مستحق سرزنش بود!
١٤٣- و اگر او از تسبيحكنندگان نبود،
١٤٤- تا روز قيامت در شكم ماهى مىماند!