تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٣
است و حديث ما حديث رسول اللَّه است». «١»
اين سخن نيز، شايان توجه است كه، از آيات قرآن به خوبى استفاده مىشود: سرچشمه اصلى كفر، همان «كبر» است چنان كه درباره شيطان مىخوانيم: أَبى وَ اسْتَكْبَرَ وَ كانَ مِنَ الْكافِرِينَ: «او سر باز زد و تكبر ورزيد و از كافران شد». «٢»
و به همين دليل، جايگاه متكبران جز آتش سوزان جهنم نمىتواند باشد، حتى در حديثى از امام صادق عليه السلام آمده: انَّ فِى جَهَنَّمَ لَوادٍ لِلْمُتَكَبِّرِيْنَ يُقالُ لَهُ سَقَرُ، شَكى الَى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ شِدَّةَ حَرِّهِ، وَ سَئَلَهُ أَنْ يَتَنَفَّسَ فَاذِنَ لَهُ فَتَنَفَّسَ فَاحْرَقَ جَهَنَّمَ!: «در جهنم سرزمينى است، مخصوص متكبران كه به آن «سقر» گفته مىشود، يك وقت از شدت حرارتش به خداوند شكايت كرده و تقاضا كرد تنفسى كند، به او اجازه داده شد، نفسى كشيد كه جهنم را سوزانيد»!. «٣»
***
در آيه بعد، سخن از نقطه مقابل اين گروه، يعنى گروه پرهيزگاران و سعادت آنها در قيامت، در ميان است، مىفرمايد: «خداوند كسانى را كه تقوا پيشه كردند رهائى مىبخشد و رستگار مىسازد» «وَ يُنَجِّي اللَّهُ الَّذِينَ اتَّقَوْا بِمَفازَتِهِمْ». «٤»